Emre Çetin İzleti

Hayatınız çok kötü mü? Bir şeyler yanlış mı gidiyor? Sorumluluk sistemde değil mi? Eğitim sistemi, iktidar, muhalefet, okul, kaynananız, arkadaşlarınız.... Bir erkek olarak böyle düşünüyorsanız, feminenleşen yola girdiniz demektir. Merak etmeyin, ben de böyleydim ve bazen hâlâ böyle davrandığımı görüp kendimi toparlamaya çalışıyorum. Önemli olan yanlış yapmamak, kötü yolda yürümek değil; bunları biran önce fark edip, doğru yola girmek. Herhalde 15-16 yaşlarımdaydım, hatırlamıyorum belki daha büyük ancak rahmetli Doğan Cücenoğlu'nun  bir programına denk gelmiştim. Eskişehir'deydim, Kanal D idi sanıyorum ve şöyle demişti, "Çocukları yanlış yetiştiriyoruz. Bir çocuk koşarken kafasını masaya çarptığında, biz gidip al sana masa diye masaya kızıyoruz. O çocuk da suçun masada olduğunu öğreniyor". İşte bu söz, kulağıma küpe oldu. Yıllar geçti, PUA, maskülen erkek, kırmızı hap derken adım adım bugünlere geldik ve erkeklerin feminenleştiği bir süreçte hatta feminenleştirildiği ...

 Esenlik dilerim, Kitap okuma meselesi birazcık karışık. 16 yaşıma kadar toplasanız 2-3 kitap okumadım. Annem akademisyen ve çok kitap/yayın okuyordu (hâlâ okur), belkî buna bir tepki idi. Ancak 16 yaşımdan itibaren her şey değişmeye başladı.  Kitabı nasıl severiz, nasıl okuruz, neden okumalıyız, nasıl okumalıyız? Elbette bir uzman değilim, kendi bakış açımdan sizlere bunları vereceğim. Giriş 11 yaşımda programlamaya başlamıştım ve bunun için sosyallikte yaşıtlarımdan geri kalmıştım. 3,5 yıl üniversite takımında yüzmüş, Eskişehir'de dereceler kazanmış ancak bilgisayara dalarak yüzmeyi de bırakmıştım ki pişman olduğum tek konudur.  Zaman içerisinde bunu fark edince, toparlamak için beden dili, psikoloji gibi kişisel gelişim kitaplarına sardım ki bence olayın başlangıcı bu alandır. Çünkü annem küçükken klâsikleri okumam için ısrar ettikçe, sıkılmıştım ve okumayı sevmemem belki buna bir tepkiydi. Psikoloji, psikolojik savaş ve propagandaya; ve beden dili ise politikaya evril...