Emre Çetin İzleti

  HAYATININ YAZGISI! Yazdığım bir yazıdan buraya bir şeyler aktarmak istiyorum. Biraz uzun giriş olacak ama önemli olduğu için açıklama yapacağım ve senin şu anda bulunduğun durum; sistemin bizi getirdiği ve yapman gerekenleri anlamak için elzem olduğunu düşünüyorum. Herkes bilir, benim tarihte sevdiğim, yakından incelediğim 4 lider var: Cengiz Han, Emir Timur, Fatih Sultan Mehmet ve Mustafa Kemal Atatürk. Hepsini severim, ilgiyle hayatlarını okudum, bir çok kitap okudum ve okurum. Bunların dışında Putin'den Napolyon'da, Büyük Petro'dan dünyanın gelmiş geçmiş en iyi askeri (komutanı, mareşalı!) Subutay'a birçok insanı da severim, saygım vardır ama bu 4'ünü ayı severim. Ben 11 yaşımda programlamaya başladım ve 16 yaşımda politik kitaplar okumaya başladım. Türkiye o dönemde de siyasi krizler yaşıyordu, Cumhuriyet mitingleri yapılıyordu, okuduğum nice önemli ve biligli insanlar ise hapislere atılmaya başladı. Politikaya merak salmmış, girmek istemiş fakat 1980 dönemler...

1989'da doğdum ve 1995'e kadar (bazı bölgelerde biraz daha geç olabilir), gençler sokaklarda oynardı. Sokaklar, internet gibi değil. Andrew Tate'in " Andrew internet nesline sesleniyor " videosunda bunu güzelce açıklamıştı. Elbette "polisin girmediği(!)" bir sokakta, çete savaşlarının ortasında kalmadım çok şükür anca sosyal medya ve akıllı cihazlar öncesi dönemde sokakta arkadaşlık, gruplaşma, kavga, dinamikler ile ilgili süreçleri öğrendim ve günümüzde çocukların algıladığından epey farklıydı. Zorbalar vardı, zayıflık gösteremezdiniz. Birisine saygısızlık yaptığınızda, dayağı yerdiniz ya da dayak atardınız. Dayak atabilenler, karakterli değilse zorba olurdu. Bir de bu dengeyi sağlamış mahalle abileri vardı... Farklı dinamikler... Şimdi ise herkes, internetteki anonimliğin arkasına sığınarak ağız dolusu küfür yazabiliyor. Kutuplaşmaya müsait halkımız, akla gelebilecek en boktan konuda en az 2'ye bölünüyor. Konu bizzat bok bile olsa; rengi, dokusu, k...

Hayatınız çok kötü mü? Bir şeyler yanlış mı gidiyor? Sorumluluk sistemde değil mi? Eğitim sistemi, iktidar, muhalefet, okul, kaynananız, arkadaşlarınız.... Bir erkek olarak böyle düşünüyorsanız, feminenleşen yola girdiniz demektir. Merak etmeyin, ben de böyleydim ve bazen hâlâ böyle davrandığımı görüp kendimi toparlamaya çalışıyorum. Önemli olan yanlış yapmamak, kötü yolda yürümek değil; bunları biran önce fark edip, doğru yola girmek. Herhalde 15-16 yaşlarımdaydım, hatırlamıyorum belki daha büyük ancak rahmetli Doğan Cücenoğlu'nun  bir programına denk gelmiştim. Eskişehir'deydim, Kanal D idi sanıyorum ve şöyle demişti, "Çocukları yanlış yetiştiriyoruz. Bir çocuk koşarken kafasını masaya çarptığında, biz gidip al sana masa diye masaya kızıyoruz. O çocuk da suçun masada olduğunu öğreniyor". İşte bu söz, kulağıma küpe oldu. Yıllar geçti, PUA, maskülen erkek, kırmızı hap derken adım adım bugünlere geldik ve erkeklerin feminenleştiği bir süreçte hatta feminenleştirildiği ...